KKTC’de seçim öncesi CTP beklentisi var, hükümet sonucu net değil
Anketlerde CTP önde görünse de sonuçlar birbirinden farklı. 6 Aralık seçiminin ardından hükümeti kimin kuracağını yüzde 5 barajı ve sandalye dağılımı belirleyecek.

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) 6 Aralık’ta Cumhuriyet Meclisi’nin 50 üyesini belirlemek için seçim yapılacak. Seçim öncesinde Cumhuriyetçi Türk Partisi’nin (CTP) tek başına ya da bir koalisyonun büyük ortağı olarak hükümete gelmesi öne çıkan beklenti olsa da birinci parti olmak hükümeti kurmaya yetmeyebilir.
Son dönemde basına yansıyan bazı araştırmalarda Ulusal Birlik Partisi (UBP) yüzde 32 dolaylarında, CTP ise yüzde 40’ın biraz üzerinde gösterildi. Ancak bu araştırmalarda örneklem, saha çalışması, soru biçimi ve kararsızların dağıtılması gibi yöntem ayrıntıları yeterince açıklanmadığı için sonuçların güvenilirliğini değerlendirmek güç.
Bu ölçümler, 500 kişiyle yüz yüze yapılan Göç, Kimlik ve Hak Çalışmaları Merkezi’nin (CMIRS) eylül araştırmasından farklı bir tablo ortaya koydu. CMIRS, CTP’yi yüzde 47,28, UBP’yi yüzde 21,73 düzeyinde ölçtü; bu sonuçlar UBP, Yeniden Doğuş Partisi (YDP) ve son dönemde Halkın Partisi’nin (HP) destek kazandığı yönündeki siyasi gözlemlerle de tam örtüşmedi.
Anketler arasındaki fark, seçmenin yön değiştirdiğini tek başına göstermiyor. Yöntemler ve saha koşulları hakkında daha fazla şeffaflığa ihtiyaç bulunurken, CTP’nin önde olduğu beklentisine rağmen oy oranlarını ve Meclis’teki sandalye dağılımını kesinleşmiş saymak mümkün değil.
Seçim sonrasında öne çıkan seçeneklerden biri, CTP’nin tek başına ya da Toplumcu Demokrasi Partisi (TDP) veya HP ile koalisyon kurarak hükümete gelmesi; diğeri ise UBP’nin iki ya da üç ortakla iktidarını sürdürmesi. CTP Genel Başkanı Sıla Usar İncirli, kamuoyuyla paylaşılmayan güvenilir bir araştırmaya dayanarak tek başına iktidar hedefini dile getirdi; parti yöneticileri daha güçlü bir hükümet için koalisyon ihtimalini de dışlamadı.
CTP ile UBP arasında büyük koalisyon kurulmasını savunanlar, geniş Meclis çoğunluğunun yapısal reformları ve ekonomik açıdan zor kararları kolaylaştırabileceğini öne sürüyor. Kamu yönetimi, sağlık, kamu maliyesi ve sosyal güvenlikte “acı reçete” olarak nitelenen adımlar ile Kıbrıs görüşmelerinin hassaslaşabileceği beklentisi bu öneriye dayanak gösteriliyor; ancak büyük koalisyon, CTP ve UBP yöneticilerinin ya da siyasi analistlerin ciddi bir hükümet seçeneği olarak benimsediği bir formül değil.







